Dla rodziców


1. Nie upokarzaj dziecka, bo ono tak jak Ty ma silne poczucie godności.
2. Staraj się nie stosować takich metod, których sam w dzieciństwie nie akceptowałeś.
3. Jeżeli zachowałeś się wobec dziecka niewłaściwie, przeproś je i wytłumacz się. Nie bój się utraty autorytetu, dziecko i tak wie, kiedy popełniasz błędy.
4. Pozwalaj dziecku dokonywać wyboru, najczęściej jak możesz.
5. Nie mów „Zrobisz tak, bo ja tak chcę”. Jeśli musisz czegoś zabronić, zawsze to uzasadnij.
6. Nigdy nie mów źle o dziecku, szczególnie w obecności innych osób.
7. Nie oceniaj dziecka źle, tylko jego złe zachowanie mówiąc: Nie podoba mi się Twoje zachowanie.
8. Nie musisz być za wszelka cenę konsekwentny, nie musisz być w zgodzie z innym dorosłym przeciwko dziecku, jeśli wiesz, że on nie miał racji.
9. Gdy nie wiesz, jak postąpić, pomyśl, jak Ty poczułbyś się, gdybyś był dzieckiem.
10. Staraj się być czasem adwokatem własnego dziecka.

1. Właścicielem placu zabaw i znajdujących się na jego terenie urządzeń jest przedszkole.
2. Plac zabaw jest terenem służącym zabawie i wypoczynkowi dla dzieci od 2,5 do 7 lat.
3. Dzieci na terenie placu zabaw mogą przebywać wyłącznie pod opieką nauczyciela bądź rodziców (opiekunów), ponoszącym pełną odpowiedzialność za dziecko.
4. Rodzice i dzieci odebrane z przedszkola zobowiązane są do niezwłocznego opuszczenia placu zabaw w momencie kiedy przychodzi grupa przedszkolna.
5. Urządzenia zabawowe należy wykorzystywać zgodnie z ich przeznaczeniem przy zastosowaniu się do zaleceń nauczyciela.
6. Na terenie placu zabaw zakazuje się:
a. - niszczenia urządzeń zabawowych
b. - zaśmiecania terenu
c. - niszczenia zieleni
d. - wprowadzania zwierząt
e. - palenia papierosów

7. Korzystanie z placu zabaw przez osoby postronne możliwe jest wyłącznie pod nadzorem i po uprzednim uzgodnieniu z dyrektorem placówki.
8. Wszelkie uszkodzenia i inne nieprawidłowości należy niezwłocznie zgłaszać dyrektorowi przedszkola.
9. Dyrektor przedszkola nie odpowiada za wypadki osób, które korzystają z placu zabaw bez jego zgody i poza godzinami otwarcia placówki.

Niniejszy regulamin wchodzi w życie z dniem uchwalenia. Data uchwalenia: 31.08.2010r.

• Prawo do życia i rozwoju - oznacza, że nikogo nie wolno pozbawić życia, a dorośli muszą stworzyć dziecku warunki do prawidłowego rozwoju
• Prawo do życia bez przemocy i poniżania - oznacza, że bicie, znęcanie, okrutne i poniżające traktowanie są niedopuszczalne i karalne
• Prawo do wychowania w rodzinie - oznacza, że nikomu nie wolno zabrać dziecka od rodziców, chyba że z bardzo ważnych powodów; gdyby zdarzyło się, że rodzice będą osobno dziecko ma prawo do kontaktów z obojgiem rodziców
• Prawo do wypowiedzi - oznacza, że w ważnych sprawach dotyczących dzieci, dziecko samo może wygłosić swoje zdanie, opinie, oświadczyć własną wolę
• Prawo do stowarzyszania - oznacza, że dziecko może należeć do organizacji młodzieżowych, jeżeli ma 16 lat samo decyduje o swojej przynależności
• Prawo do swobody myśli, sumienia, religii - oznacza, że jeśli dziecko jest wystarczająco świadome samo decyduje o swoim światopoglądzie, wcześniej jedynie rodzice mają prawo nim kierować
• Prawo do nauki - oznacza, że dziecko może uczyć się tak długo, jak pozwalają na to jego zdolności
• Prawo do tożsamości - oznacza, że dziecko musi mieć nazwisko, obywatelstwo, poznać swoje pochodzenie, mając 13 lat musi być zapytane o zgodę, gdyby miało zostać adoptowane, a także gdyby miało mieć zmienione nazwisko
• Prawo do informacji - oznacza, że dziecko powinno poznać swoje prawa, powinno mieć dostęp do różnych źródeł wiedzy
• Prawo do prywatności - oznacza, że dziecko może dysponować własnymi rzeczami, ma prawo do tajemnicy korespondencji, nikomu nie wolno bez bardzo ważnych powodów wkraczać w jego sprawy osobiste i rodzinne
Polska podpisała Konwencję o Prawach Dziecka w 1991 roku.
Oznacza to, że zobowiązuje się do przestrzegania i szanowania praw wszystkich dzieci
1. Nigdy przy dzieciach nie kłóćcie się. Jeżeli zaistnieją nieporozumienia, załatwiajcie to między sobą, bez świadków.
2. Nigdy przy dzieciach nie róbcie wymówek i nie sprzeczajcie się, zwłaszcza na ich temat.
3. Nigdy nie pozwalajcie dzieciom na rzeczy zabronione przez drugie z rodziców.
4. Nigdy nie zwierzajcie się dziecku z wzajemnych żalów.
5. Nigdy w obecności dzieci nie wypominajcie sobie wad ani przewinień.
6. Nigdy nie podważajcie szacunku ani nie osłabiajcie miłości dziecka do drugiego z rodziców.
7. Nigdy nie mówcie dziecku: “Tylko nie mów tego mamie”, albo “Nic nie powiedz ojcu”.
8. Nigdy nie mówcie dziecku: “Powiem tatusiowi, jaki byłeś dziś niegrzeczny”. Jeżeli dzieci straszy się ojcem, to jak mogą go kochać i mieć do niego zaufanie?
9. Nigdy nie wydawajcie dzieciom nieprzemyślanych poleceń. Nie wolno ich też co chwila zmieniać, aby dziecko nie spostrzegło, że nakazy i zakazy zależą wyłącznie od chwilowych humorów czy nastrojów.
10. Nigdy nie wyróżniajcie żadnych z dzieci, lecz wszystkie traktujcie sprawiedliwie.
11. Nie bądźcie rodzicami, którzy wszystko wykonują za dzieci, ale stawiajcie im słuszne wymagania i powoli wdrażajcie do samodzielnej pracy.
12. Bądźcie tacy, jakimi chcielibyście widzieć wasze dzieci.
Wielkość czcionki
Kontast